Lastdragers en overstroming

Zaterdag is de familie Lastdrager aangekomen in Halifax, Nova Scotia. Maarten zat bij Amber in de klas op de KWS. Zaterdag zijn we met z'n allen naar Moncton gereden (ongeveer 2 uur rijden van hier) en hebben daar in een motel overnacht. Zondag hebben we ze ontmoet bij de Champlain Place Mall in Dieppe bij Moncton. Amber en Maarten waren helemaal door het dolle heen toen ze elkaar weer voor het eerst zagen. We wilden eigenlijk met de kinderen naar Crystal Palace gaan, maar dat was voornamelijk voor wat oudere kinderen. Dus hebben we de auto genomen en zijn we naar Parlee Beach gegaan bij Shediac. Deze was echter nog niet geopend, dus zijn we op een veldje vlak bij gaan zitten, waar we wat gegeten hebben en de kinderen met een voetbal hebben gespeeld. Daarna hebben we een binnenroute (de 933) naar Memramcook genomen. Volgens de kaart was dit een 'gele' route en ik had geleerd dat het dan verharde weg was (NOT). Een kilometer of 6 over onverharde weg met veel gaten gereden. Hadden we toch maar een 4x4 gekocht.
De dag afgesloten met een diner bij de Mac, dus de kinderen waren weer helemaal gelukkig.

Vandaag was de familie Lastdrager in Fredericton. We hadden na de lunch afgesproken bij hun hotel. Eerst zijn we naar Odell Park geweest. Hier hebben we, nadat de kinderen eerst een half uur in de speeltuin hadden gespeeld, nog een wandeling gemaakt door het park. Amber en Maarten hebben zich kostelijk vermaakt vanwege de sneeuw die er nog een beetje lag en alle beekjes die door het park lopen. Daarna zijn we langs ons nieuwe huis gereden. Aangezien er momenteel een overstroming is van de St. John River waren er heel veel toegangswegen naar de brug van de noord naar de zuid zijde afgesloten, dus was het nog een hele klus van noord naar zuid te gaan en na het eten (Mac) weer terug. Een voordeel heeft de overstroming wel. De kinderen hebben morgen vrij gekregen vanwege de overstromingen. Aangezien ze vrijdag en maandag ook al vrij waren, hebben ze nu wel een heel lang weekend. We houden alleen wel de waterstand van de rivier (momenteel 8.6 meter boven het normale peil) nauwgezet in de gaten, aangezien het water wel erg dicht bij komt.

Waterstand bij 8.5 meter

Het deel dat groen is, geeft aan tot waar het water komt. We verblijven tijdelijk op Burpee street. Het begin van de straat staat al helemaal onder water. Als het goed is, komt het niet heel veel verder.

Huis gekocht

Hierbij weer een update van onze belevingen in Canada. We zijn de afgelopen tijd druk bezig geweest met de koop van een huis. We hebben een huis gekocht net buiten Fredericton. Het huis is 2 1/2 jaar oud. Het ligt ongeveer 15 minuten van het centrum van Fredericton. Er zit een acre grond bij (4050 m²). Het ligt aan de achterkant helemaal vrij en dat blijft ook zo omdat er zogenaamde 'wetlands' liggen. Hier mag niet op worden gebouwd. We hebben een bouwtechnische keuring laten uitvoeren. Hier kwamen alleen wat kleine dingetjes uit. Deze hebben we aan de verkopers voorgelegd en zij gaan de meeste van deze dingen repareren/aanpassen. Hieronder wat foto's van onze nieuwe woning:

de voorkant van het huis

dit is het uitzicht in de tuin

aan de zijkant van het huis staat een speeltoestel dat blijft staan

de achterkant van het huis

De overdracht zal op 2 juni plaatsvinden. Als het lukt laten we onze inboedel volgende week verschepen naar Canada. Het staat nu nog in de opslag in Nederland. Als het goed is duurt het ongeveer 4 weken voor de spullen hier zijn.
Op een paar minuten van het huis ligt een groot meer (Killarney Lake). Hier wordt in de zomer veel gezwommen. In de winter wordt er geschaatst.

View Larger Map

Het huis heeft op de begane grond een huiskamer, keuken met eetgedeelte, een eetkamer, een familiekamer (soort 2e huiskamer), toilet en een studeerkamer. Op de eerste verdieping zitten vier slaapkamers en twee badkamers. Een badkamer met toilet, ligbad/douche en wastafel voor de kinderen en een badkamer voor Edward en mij met groot ligbad, aparte douche, toilet en twee wastafels. Beneden is er nog een basement (ligt half onder de grond, met ramen). Hier is nog een huiskamer, een slaapkamer, twee enorme opslagkamers en een ruimte waar nu alleen nog een toilet in zit, maar waar aansluitingen zitten om eventueel nog een badkamer te maken.

Schoolbus

De afgelopen dagen zijn we druk geweest met het bekijken van huizen. We hebben er in vier dagen heel wat gezien (zo ongeveer 25 huizen!). Er zat geen woning bij die aan onze wensen voldeed. Tot zaterdagmiddag 16:00 uur. Toen kwamen we bij een heel mooi huis net buiten Fredericton. Het stond eigenlijk nog niet te koop, maar de mensen gingen het te koop zetten. De prijs was goed, dus hebben we een bod gedaan en dat is geaccepteerd. Nu moeten we de financien regelen, een bouwtechnische keuring en een zogenaamde waterkeuring regelen. De laatste twee hebben we vandaag geregeld en met het eerste zijn we nu bezig. Over twee weken is de koop definief, als alles geregeld en akkoord is. Dan zal onze advocaat (hier geen notarissen) een seintje krijgen, zodat ook alle juridische zaken geregeld worden.

Amber is vandaag voor de eerste keer met de schoolbus gegaan. Eva ging vorige week al een paar dagen en vond het helemaal geweldig. Amber vond het een beetje eng, maar toen ze eenmaal in de bus zat vond ze het eigenlijk ook wel heel erg leuk. We zijn wel met de auto naar de school gereden om te kijken of het allemaal wel goed was gegaan (dat wilde Amber ook erg graag). Het gaat hier wel anders dan in Nederland. Hier gaan de meeste kinderen met de schoolbus naar school (Eva en Amber om tien voor acht op de bus en om tien over acht zijn ze op school). Op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag is er school van 08:15 uur tot 14:00 uur. Ze worden met de schoolbus weer naar huis gebracht (de bus stopt vlak voor het huis waar we tijdelijk wonen). Ze zijn dan rond 14:20 uur weer thuis. Je hebt eigenlijk als ouders weinig contact met de school en de onderwijzers (er zijn wel oudergesprekken). Eva en Amber hebben het erg naar hun zin op school. Ze missen hun vriendjes en vriendinnetjes uit Nederland wel. Op onderstaande foto's is de schoolbus te zien en Eva en Amber die uitstappen.

Tweede dag op school

Vandaag zijn Eva en Amber voor de tweede dag naar school gegaan. Zoals hieronder te zien is renden ze snel naar de hoofdingang van het school gebouw toe.

Hier onder een foto van Eva in haar klas en van Amber op de gang. Wanneer de school begint gaat er een bel af en moeten alle kinderen in de rij van hun klas gaan staan. Vervolgens worden de klassen een voor een naar binnen gelaten. Op de gang moeten de kinderen hun snowboots uitdoen en in een vakje plaatsen. In de klas moeten ze hun snowpants en hun jas en tas ophangen. De les wordt altijd begonnen met het Canadese volkslied.

Hieronder het speelterrein achter de school, waar de kinderen spelen voordat de klas begint en in de pauzes.

Auto aangeschaft

Vandaag hebben we een auto gekocht. Het is een Chevrolet Uplander uit 2007 geworden. Er kunnen 7 personen in, dus dat is handig met de kinderen. Hieronder twee foto's van de nieuwe auto.

Eerste schooldag

Vandaag zijn Eva en Amber voor het eerst naar school gegaan. Het is de McAdam Avenue school in Fredericton. Deze school ligt op een paar minuten rijden vanaf het huis waar we tijdelijk verblijven. Ze vonden het allemaal erg spannend. Amber had het er in het begin best moeilijk mee en moest een beetje huilen. We zijn vrij vlot (nadat Amber haar tranen had gedroogd) vertrokken. Om twee uur konden we hun weer ophalen in de klas. We hebben met de juf van Eva en de juf van Amber gesproken. Ze vertelden dat het met beiden erg goed was gegaan. Eva had zelfs al wat woordjes in de klas gesproken. Amber heeft lekker met de andere kinderen gespeeld en had niet meer gehuild. Voor ons een grote opluchting dat het zo goed was verlopen. Morgen brengen we ze in ieder geval nog met de auto weg. Eva wilde eigenlijk morgen al met de schoolbus, maar Amber nog niet. Daarom wachten we daar maar nog een paar dagen mee.

Derde dag

Vandaag hebben we een mobiele prepaid telefoon aangeschaft. Aangezien Eva en Amber maandag beginnen op hun nieuwe school en wij nog een en ander te regelen hebben, vonden we het belangrijk dat we wel te bereiken zijn. Daarna zijn we naar een Maple Leaf Siroop bedrijf gegaan, samen met Gerry. Het was zo'n twee uur rijden, midden in de bossen. Je kon daar zien hoe de Maple Leaf Siroop wordt gemaakt. Het wordt uit de bomen gehaald en het sap wordt in een soort emmertje opgevangen.

Daarnaast stroomt het ook via een soort blauwe draden, direct vanuit de bomen naar de plek waar het in een soort bakken wordt gedaan.

In die bakken wordt het met een hoog vuur ingedikt.

Je kon het daar ook proeven. Eerst kreeg je een stok die in de saus werd gedoopt. Nadat het iets afgekoeld was kon je de stroop eraf likken. Eva, Amber en Lara vonden het helemaal super.

Daarna werd de siroop in de sneeuw geschonken. Dit werd dan hard en kon je ook opeten. Dat was ook weer erg lekker. Daarna zijn we naar het plaatsje Elgin gereden. Hier hebben we in de brandweerkazerne pannenkoeken met Maple Leaf Sirop en ijs toe gegeten. Eva, Amber en Lara hebben leuk gespeeld met de andere kinderen.

Tweede dag

We waren vrijdag al vroeg op, want net als in Nederland waren de dametjes al weer erg vroeg wakker. We zijn bij de bank langsgeweest om ons geld vanuit Nederland over te boeken op onze Canadese rekening. Toen dat was gelukt, zijn we naar de Provincial Governement geweest. Hier hebben we onze Nederlandse rijbewijzen omgewisseld voor de New Brunswick rijbewijzen. Dat ging erg vlot. Hieronder een foto van onze nieuwe rijbewijzen.



We hebben ook ons ingeschreven voor de Health Insurance van New Brunswick, welke drie maanden na aankomst ingaat. We hebben ons nu tijdelijk verzekerd via Blue Cross.

Daarna nog wat boodschappen gedaan en de dag was al weer om......

Eerste dag

Vandaag was onze eerste dag in Fredericton. Als eerste zijn we naar de school van Eva en Amber (Mc Adam Avenue Elementary School) gegaan om met het hoofd van de school te spreken. Het was een prettig gesprek en Eva en Amber kunnen maandag beginnen op de school en zullen in het begin van extra Engelse les krijgen. Vervolgens hebben we onze huurauto (Hyuandai Elantra) opgehaald bij Avis. Aangezien dit Downtown was hebben we de auto in de garage laten staan en als eerste een een bankrekening geopend bij de RBC. Dit duurde een aardig tijdje, want men wilde allerlei gegevens hebben en documenten zien. Daarna zijn we bij de Federal Government geweest om SIN nummers aan te vragen, zodat we mogen werken in Canada. Dit ging redelijk snel en we hebben gelijk onze SIN nummers meegekregen. Als het goed is krijgen we volgende week de SIN pasjes thuis gestuurd. 's Middags was er een suprise party voor ons georganiseerd door Gerry en Maureen. Er kwamen een aantal gezinnen met kinderen langs om ons te verwelkomen. Het was enorm gezellig en de kinderen hebben leuk gespeeld (de taal was dan ook geen probleem).

Landed

Woensdag was het dan zover. Om 2:00 uur zijn we opgestaan, aangezien we om 5:45 uur moesten inchecken op Schiphol. De koffers ingeleverd en de tickets uitgeprint, alleen konden de tickets voor de kinderen voor de vlucht van Londen naar Halifax en van Halifax naar Fredericton nog niet uitgeprint worden. We moesten dit dan maar in Londen doen. Eerst nog even wezen Taxfree shoppen en toen naar de gate gelopen. Het vliegtuig had bijna een half uur vertraging en dus kwamen we ook wat later aan op Londen Heathrow. Daar moesten we een kwartiertje lopen naar het Bus Station om van Terminal 1 naar Terminal 3 te gaan. Vervolgens moesten we weer door de douane controle. Daarna de tickets voor de kinderen opgehaald bij Air Canada en naar de vertrekhal gehaald. Aangezien het bloody hot was in de vertrekhal ging er een frisdankje wel in.

Daarna het vliegtuig van Londen naar Halifax ingestapt. Deze vertrok mooi op tijd en dus kon de reis naar de andere kant van de oceaan beginnen.
In Halifax aangekomen moesten we eerst door de douane en daarna naar de immigratiedienst. Daar werden onze Permanent Residence Cards ingevuld door een douane beambte en krijgen we met 6 weken onze 'echte' Permanent Residence Cards, zodat we Canada in en uit kunnen. Doordat dit al met al een tijdje duurde was onze bagage bijna nog de enige bagage die op de band lag. Deze van de band gehaald en toen vertelde een behulpzame Canadees, dat de drank die we op Schiphol hadden gekocht niet met de handbagage mee mocht, ook al was deze gesealed. Gelukkig werd ons dit verteld voordat we de bagage op de band voor de vlucht naar Fredericton hadden gelegd, anders konden we alles door de gootsteen heen gooien. Daarna moesten we nog een keer langs de douane om de spullen die we bij ons hadden en de spullen die zullen volgen per boot door te geven, zodat we daar geen invoerrechten over hoeven te betalen. Daarna konden de koffers weer op de band gezet worden voor de vlucht naar Fredericton. Nog snel even wat gedronken op de luchthaven en vervolgens naar ons laatste vliegtuig gegaan. En dan sta je dus even gek te kijken (een bus is groter, want er gingen maar 25 personen in het vliegtuig).
Toen we boven Nova Scotia vlogen zagen we dat de meren nog (gedeeltelijk) bevroren waren. Maar naarmate we dichter bij onze eindbestemming kwamen werd het witter en witter.
Uiteindelijk waren we er en werd de landing ingezet. Aangezien het flink waaide en het een klein vliegtuigje was, leek het wel als of je in een rollercoaster zat. Aangezien de rest van de passagiers er erg koel onder bleef, zal dit wel gewoon zijn, maar voor ons was het alsof het de laatste vlucht was. Toen we uitstapten waren we blij dat de reis erop zat. Het was inmiddels 19:00 uur lokale tijd (dus 24:00 uur Nederlandse tijd).

Op het vliegveld werden we verwelkomt door Gerry en Maureen Blom, waar we mogen logeren, totdat we een eigen woning hebben gevonden.