We gaan naar Canada: Landed

Woensdag was het dan zover. Om 2:00 uur zijn we opgestaan, aangezien we om 5:45 uur moesten inchecken op Schiphol. De koffers ingeleverd en de tickets uitgeprint, alleen konden de tickets voor de kinderen voor de vlucht van Londen naar Halifax en van Halifax naar Fredericton nog niet uitgeprint worden. We moesten dit dan maar in Londen doen. Eerst nog even wezen Taxfree shoppen en toen naar de gate gelopen. Het vliegtuig had bijna een half uur vertraging en dus kwamen we ook wat later aan op Londen Heathrow. Daar moesten we een kwartiertje lopen naar het Bus Station om van Terminal 1 naar Terminal 3 te gaan. Vervolgens moesten we weer door de douane controle. Daarna de tickets voor de kinderen opgehaald bij Air Canada en naar de vertrekhal gehaald. Aangezien het bloody hot was in de vertrekhal ging er een frisdankje wel in.

Daarna het vliegtuig van Londen naar Halifax ingestapt. Deze vertrok mooi op tijd en dus kon de reis naar de andere kant van de oceaan beginnen.
In Halifax aangekomen moesten we eerst door de douane en daarna naar de immigratiedienst. Daar werden onze Permanent Residence Cards ingevuld door een douane beambte en krijgen we met 6 weken onze 'echte' Permanent Residence Cards, zodat we Canada in en uit kunnen. Doordat dit al met al een tijdje duurde was onze bagage bijna nog de enige bagage die op de band lag. Deze van de band gehaald en toen vertelde een behulpzame Canadees, dat de drank die we op Schiphol hadden gekocht niet met de handbagage mee mocht, ook al was deze gesealed. Gelukkig werd ons dit verteld voordat we de bagage op de band voor de vlucht naar Fredericton hadden gelegd, anders konden we alles door de gootsteen heen gooien. Daarna moesten we nog een keer langs de douane om de spullen die we bij ons hadden en de spullen die zullen volgen per boot door te geven, zodat we daar geen invoerrechten over hoeven te betalen. Daarna konden de koffers weer op de band gezet worden voor de vlucht naar Fredericton. Nog snel even wat gedronken op de luchthaven en vervolgens naar ons laatste vliegtuig gegaan. En dan sta je dus even gek te kijken (een bus is groter, want er gingen maar 25 personen in het vliegtuig).
Toen we boven Nova Scotia vlogen zagen we dat de meren nog (gedeeltelijk) bevroren waren. Maar naarmate we dichter bij onze eindbestemming kwamen werd het witter en witter.
Uiteindelijk waren we er en werd de landing ingezet. Aangezien het flink waaide en het een klein vliegtuigje was, leek het wel als of je in een rollercoaster zat. Aangezien de rest van de passagiers er erg koel onder bleef, zal dit wel gewoon zijn, maar voor ons was het alsof het de laatste vlucht was. Toen we uitstapten waren we blij dat de reis erop zat. Het was inmiddels 19:00 uur lokale tijd (dus 24:00 uur Nederlandse tijd).